Αν Ήμουν Γυναίκα

Αν ήμουν γυναίκα θα έδειχνα στα παιδιά μου πως να φροντίζουν τα λουλούδια, πως να παίζουν με τα ζωάκια και κυρίως να προσέχουν που πατάνε, για να μην σκοτώσουν ποτέ κάποιο αδύναμο πλάσμα.

Αν ήμουν γυναίκα θα είχα και έναν άντρα δίπλα μου, που να σέβεται την ελευθερία μου και να με ακούει με προσοχή χωρίς να με διακόπτει, να μου φτιάχνει το αγαπημένο μου πρωϊνό και να κατεβάζει τα σκουπίδια, να αλλάζει την καμμένη λάμπα από το πορτατίφ και να μου προσφέρει πάντα μια ζεστή αγκαλιά για να ξεκουράζω τα σκοτάδια μου.

Δυστυχώς, η μοίρα με έκανε αρσενικό και από την κολυμπήθρα βουτηγμένο στην βαρβαρότητα. Και όλοι με έμαθαν να χρησιμοποιώ τα θηλυκά και τις γυναίκες σαν αντικείμενα. Να τις βρίζω, να τις χτυπάω, να τις βιάζω την ομορφιά και μετά να τους δίνω τριαντάφυλλα, σοκολάτες και φανταχτερά δαχτυλίδια. Και αυτές, σαν να μην έχουν μνήμη, ξεχνάνε την ωμή βαρβαρότητα και χαίρονται και με αγκαλιάζουν, γιατί κατά βάθος είμαι καλό παιδί;!

Αλλά, ευτυχώς, ο χρόνος πέρασε από πάνω μου και με αλλίωσε.
Διέγραψε τα πάντα από μέσα μου. Το μόνο που έμεινε είναι η παρουσία μου. Και γέμισα ελπίδα, γιατί είμαι εδώ και μπορώ να δώσω αγάπη με χέρια καθαρά.

Αν ήμουν γυναίκα θα μάθαινα στα παιδιά μου να αγαπάνε με την καρδιά και όχι με το μυαλό. Αν ήμουν γυναίκα θα μάθαινα στα παιδιά μου να μην αποδέχονται την βία σε οποιαδήποτε μορφή. Αν ήμουν γυναίκα ίσως ο κόσμος μας να ήταν λίγο καλύτερος.