15
Mar
2018
0

Τα Βήματα Προς Την Απελευθέρωση

Παρότι το μονοπάτι που οδηγεί στην απελευθέρωση είναι μοναδικό για τον καθένα, υπάρχουν κάποια βασικά στάδια, μέσω των οποίων οδεύουμε προς την απελευθέρωση από τις παρακαταθήκες του παρελθόντος και την αφαίρεση των πέπλων της άγνοιας. Τα στάδια αυτά ισχύουν για κάθε μαθησιακή διδασκαλία και είναι τα εξής:

1. ΑΓΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ.

Ο Σωκράτης, έτσι όπως παρουσιάζεται στα έργα του Πλάτωνα και του Ξενοφώντα, στο πρώτο μέρος των διαλόγων, άφηνε τους συνομιλητές του να εκφράζουν τις θέσεις τους. Εφαρμόζοντας με εκπληκτικό τρόπο την τέχνη της διαλεκτικής, έθετε τα κατάλληλα ερωτήματα, καθοδηγώντας τους συνομιλητές του στην παραδοχή της άγνοιάς τους. Όσο κυριαρχεί η ψευδαίσθηση ότι η “κούπα” μου είναι γεμάτη, τότε, όντας θύμα του εθισμού, θα παραμείνω σε ύπνο βαθύ και νήδυμο [σ.σ. αξύπνητος ], λειτουργώντας με μηχανικό τρόπο [σ.σ. ασυνείδητη συμπεριφορά] στην καθημερινότητα.

2. ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ.

Η συνειδητοποίηση και η παραδοχή της άγνοιας αποτελεί το πρώτο καθοριστικό βήμα εξόδου από την άγνοια. Όσο πιο κενή είναι η “κούπα”, τόσο περισσότερο υγρό μπορεί να χωρέσει. Σε αυτό το δεύτερο στάδιο ο άνθρωπος, συνειδητοποιώντας όλο και βαθύτερα την άγνοιά του, αρχίζει την “αναζήτηση”, η ένταση της οποίας θα εξαρτηθεί από δύο κινητήριους μοχλούς: τον πόνο και την ηδονή.

Αυτός που παρακινείται από τον πόνο, μοιάζει με το έμβρυο την ώρα που έχουν “σπάσει τα νερά” ενώ η μήτρα αρχίζει τις ολοένα και συχνότερες, αμείλικτες συσπάσεις της. Εκεί, στην ευλογημένη κατάσταση “δεν πάει άλλο”, αποφασίζει, οριστικά κι αμετάκλητα, ότι δεν υπάρχει περίπτωση παραμονής στην παλιά συνηθισμένη κατάσταση και αναζητεί με σφοδρότητα τη διέξοδο.

Αυτός που παρακινείται από την ηδονή, μοιάζει με το μικρό παιδί, το οποίο έχοντας χάσει τους γονείς του, ξαφνικά τους βλέπει και τρέχει να χωθεί στην αγκαλιά τους. Αυτή η ερωτική λαχτάρα της σύνδεσης, με το αντικείμενο, το υποκείμενο ή τη διαδικασία του πόθου, η ευλογημένη κατάσταση “το θέλω με όλη μου την καρδιά”, λιώνει τα εμπόδια και οπλίζει τον αναζητητή με τα απαραίτητα εφόδια μέχρι την ικανοποίηση του επιθυμητού σκοπού.

Όταν υπάρχουν αυτοί οι μοχλοί παρακίνησης, αργά ή γρήγορα, συμβαίνει η “ανακάλυψη” κάποιου παραθύρου ή ακόμα καλύτερα κάποιας θύρας [σ.σ. φαινόμενο της συγχρονικότητας]. Ως παράθυρα μπορούμε να εκλάβουμε τα βιβλία, τις κινηματογραφικές ταινίες, τις συναυλίες, τις ομιλίες, τις συζητήσεις με γνωστούς ή αγνώστους κτλ. Ως θύρα μπορούμε να εκλάβουμε μόνο τον δάσκαλο, που μπορεί να είναι φυσικό ή πνευματικό πρόσωπο, η Φύση, η “εσωτερική φωνή” [σ.σ. μη εγωιστικό υποσυνείδητο] και τέλος ο υπέρτατος και αλάθητος δάσκαλος, η Χάρη του Θεού [σ.σ. ο ανώτερος μας εαυτός, το καθαρό, αθώο πνεύμα].

Εφόσον υπάρχει εμπιστοσύνη και σεβασμός στο δάσκαλο, τότε ο αναζητητής μεταμορφώνεται σε μαθητή, και ο ζήλος, η πειθαρχημένη εργασία και η αγαθή προαίρεση του, θα τον οδηγήσουν με ασφάλεια στον προορισμό.

3. ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ.

Εφόσον συνεχίζεται η πειθαρχημένη εργασία και με την πάροδο αρκετού χρονικού διαστήματος, σταδιακά, αρχίζει η “σύνδεση” με την ουσία του πνεύματος, με την Χάρη του Θεού. Καθώς ο μαθητής συνεχίζει να απεκδύεται όλο και περισσότερα πέπλα άγνοιας (περιοριστικά προγράμματα, εγκλωβισμένη ενέργεια από ανέκφραστα ατομικά και οικογενειακά συμβάντα, συνήθειες, τοξίνες), η επίγνωση συνεχίζεται να διευρύνεται μέσα από αλλεπάλληλα βιώματα και φωτισμούς, μέχρι που αυτή η κατάσταση αποτελεί πλέον μέρος της φύσης του.

4. ΑΓΝΟΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ.

Και όσο η επίγνωση αποτελεί πλέον την φυσική του κατάσταση και η συνειδητότητα υπερβαίνει το προσωπικό και συνδέεται με το υπερπροσωπικό πεδίο, με το Όλον, τότε ο άνθρωπος σκέφτεται, μιλάει, νιώθει και συμπεριφέρεται με απλότητα, αυθορμητισμό, τελειότητα χωρίς να έχει επίγνωση αυτής της κατάστασης.

Όσοι έχουν αγγίξει αυτήν την κατάσταση, αρχικά, απελευθέρωσαν τις παρακαταθήκες του παρελθόντος και εντέλει απελευθέρωσαν και την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει κάποιος που χρήζει απελευθέρωσης. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Καζαντζάκης στην Ασκητική: “Διδασκαλία δεν υπάρχει, δεν υπάρχει Λυτρωτής που ν’ ανοίξει δρόμο. Δρόμος ν’ ανοιχτεί δεν υπάρχει. Καθένας, ανεβαίνοντας απάνω από τη δική του κεφαλή, ξεφεύγει από το μικρό, όλο απορίες μυαλό του.”

-Νικόλαος Μαγαλιός

Άρθρο: Η Αντίσταση στην Απελευθέρωση – Γιατί η αλλαγή είναι δύσκολη; (απόσπασμα), Περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ, Δεκ-Ιαν. 2018, τεύχος 154, σελ. 64-69.

Πηγές:

Υπάτιος Βαρελάς, EFT – Τεχνικές Συναισθηματικής Απελευθέρωσης
Peter Levine & Ann Frederick – Το Ξύπνημα της Τίγρης
Daniel Goleman – Συναισθηματική Νοημοσύνη
R. McCraty, Herat – Brain Neurodynamics, The Making Of Emotions
K. Pribram – Languages of the Brain
K. Pribram & F. Melges – Psychophysiological Basis of Emotion
J. LeDoux – Emotional Brain

You may also like

Ανθρώπινες Σχέσεις : Το Α και το Ω της Ζωής
Είσαι η Αγάπη
Έγκλημα & Ομορφιά
Αντικατάσταση