20
Jul
2016
0

Rock Stars

Ένα απόγευμα του 1984, ο Alex Lisle μου λέει: “Με πήρε τηλέφωνο ο Γιάννης Κουτουβός (αρχισυντάκτης τότε του Ποκ-Ροκ και Heavy Metal), έρχονται σήμερα οι Scorpions, στις 8 η ώρα στο Ελληνικό, θες να πάμε;” Ενθουσιάστηκα!

Πήγαμε -ήταν καμιά 30 άτομα εκεί- μας υπόγραψαν τους δίσκους, μας χαιρέτησαν, ο Γιάννης τράβηξε και βίντεο – το οποίο έδειξαν το ίδιο βράδυ στην Rainbow. Κάποια στιγμή φύγαμε και πήγαμε στην στάση του λεωφορείου για να επιστρέψουμε στην Βούλα. Λίγα λεπτά αργότερα σταματάει μπροστά μας μια μαύρη Mercedes λιμουζίνα, ανοίγει το μπροστινό παράθυρο, είναι ο Γιάννης, μας ρωτάει: “Που πάτε;” Ο Alex του λέει: “Βούλα!”. Ανοίγει και το πίσω παράθυρο και είναι ο Claus Meine, μας βλέπει και χαμογελάει, δίπλα του είναι o Rudolf Schenker. Ο Γιάννης βγαίνει από το αυτοκίνητο, σταματάει μια άλλη λιμουζίνα που ερχόταν από πίσω και μας λέει μπείτε μέσα. Εγώ κάθομαι μπροστά κι ο Alex πίσω, δίπλα από τον Tour Manager τον Scorpions. Δεν μιλάω, έχω καταπιεί το αμίλητο νερό. Ο Tour Manager πιάνει την κουβέντα με τον Alex. Φτάνουμε στα Αστέρια της Γλυφάδας, βοηθάμε το οδηγό με τις βαλίτσες, ο Tour Manager μπαίνει σε ένα bungalow και λέει με γερμανική προφορά: “I’m sorry but in these rooms, not even our fans can stay!” Ο οδηγός είχε κάνει λάθος. Έπρεπε να πάει στον Αστέρα Βουλιαγμένης.

Λίγα λεπτά αργότερα μας αφήνουν στην παραλιακή και με τα πόδια πηγαίνουμε σε ένα πάρτι που μας είχαν καλέσει. Όλα τα παιδιά μας ρωτούσαν για τους Scorpions. Μετά την ανάκριση λέω στον κολλητό μου: “Alex, θέλω να κάνουμε συγκρότημα!” Με κοιτάει με τα γαλάζια του μάτια και μου απαντάει με ειλικρίνεια: “Έχω ένα μπάσο, αλλά δεν ξέρω να παίζω!” Του πιάνω τα μπράτσα και του λέω: “Θα μάθεις! Κι εγώ έχω μια κλασσική κιθάρα, άλλα ούτε να την κουρδίσω δεν ξέρω. Θα φτιάξουμε μπάντα!” Χαμογέλασε!

Μήνες αργότερα οι “Bad Minds” κάνουν την πρώτη συναυλία. Ο Βασίλης Βασιλόπουλος τραγουδάει, ο Dimitris Papageorgiou σολάρει, ο Ρομπέρτος Βόγλης χτυπάει με δύναμη τα πιατίνια, ο Alex Lisle τρέχει πάνω κάτω με το μπάσο και εγώ κρατάω τα ακόρντα στην κιθάρα, τους βλέπω και χαίρομαι κατάβαθα. Την ηλεκτρική κιθάρα μου την δάνεισε ο Giorgos Perrakis, το distortion πετάλι ο Giannis Raptis. Ακόμα και η πένα ήταν του Γιάννη – πήγα στην πρώτη μου συναυλία και είχα ξεχάσει να πάρω μαζί μου πένα!

Έξι χρόνια αργότερα, με παίρνει τηλέφωνο η “Μπουμπού” και μου λέει: “Αύριο, έχεις αποκλειστική συνέντευξη με τους Scorpions, στις 1, στο Intercontinental.” Το 1990 είχα αναλάβει την Heavy Metal στήλη στην μουσική εφημερίδα ΟΖ του Αντώνη Πανούτσου. Ετοίμασα κάποιες ερωτήσεις, με βασικό σκοπό να μάθω πράγματα για το συγκρότημα που συνήθως οι άλλοι δημοσιογράφοι δεν τους ρωτάνε. Η συνέντευξη ξεκίνησε, έκανα τις ερωτήσεις μου στον Claus Meine και τον Matthias Jabs. Ο Claus ήταν ομιλητικός και χαμογελαστός. Ο Mattias λιγομίλητος και κάπως σκυθρωπός. Προς το τέλος τους έδωσα 5 δίσκους ελληνικών συγκροτημάτων (όλη την δισκογραφία της ανεξάρτητης, Μολών Λαβέ Records – στην οποία είχα αναλάβει τις Δημόσιες Σχέσεις) και ακούσαμε μαζί το “Burning Eyes”, των Mystery, των αγαπημένων φίλων Άγγελου Περλεπέ και Λευτέρη Καγκελίδη.

Η συνέντευξη τελείωσε. Λέω στον Claus: “Thank you!” O Matthias κάνει να σηκωθεί, ο Claus χαμογελαστά μου λέει:”We, thank you! The questions were different. You brought us long forgotten memories. Thank you!” Μου δίνει το χέρι και μου το σφίγγει με δύναμη. Τότε, μπαίνει στην συζήτηση ο Matthias και αρχίζει να μου λέει ότι όταν τελειώνουν την περιοδεία μαζεύονται όλοι μαζί και κάνουν μπάρπεκιου, ο Claus περιέγραψε το πως τα παιδιά τους παίζουν τένις και γενικά πως η μπάντα είναι μια μεγάλη οικογένεια. Μιλάγαμε σχεδόν άλλη μισή ώρα. Για την ακρίβεια εκείνοι μιλούσαν, εγώ άκουγα, άκουγα με προσοχή.

Για μένα οι Scorpions δεν είναι μια απλή ροκ μπάντα, είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση, και η τύχη μου έδωσε την ευκαιρία να διαπιστώσω ότι πάνω από όλα είναι άνθρωποι. Διάσημοι rock stars, αλλά κυρίως άνθρωποι.

You may also like

Ανθρώπινες Σχέσεις : Το Α και το Ω της Ζωής
Είσαι η Αγάπη
Έγκλημα & Ομορφιά
Αντικατάσταση